*همیشه در حال فعالیت بوده و پر انرژی می باشند.
*برای زندگی خود برنامه ریزی داشته و هدفمند می باشد.
هر چند اهانت به نبی جانسوز است
این ظلم و ستم بنایش از دیروز است
پیغمبر کاغذو قلم، یادت است؟
سرمنشا این اهانت از آن روز است
به گزارش خبرنگار کتاب و ادبیات خبرگزاری فارس، در پی توهین کشیش آمریکایی به ساحت ارجمند پیامبر اسلام، میلاد عرفانپور از شعرای جوان کشور شعری سروده است.
او در این باره نیز نوشته است: بی حرمتی به رسول مهربانیها، حضرت محمد(ص)، جرئت خاموشی را از من گرفت.
روی گل محمدی از اشک، تر شدهست
با ما مصیبتیست که عالم خبر شدهست
با ما مصیبتیست که ورد زبان شده
با ما مصیبتیست که خون جگر شده ست
دشمن به فتنه سنگر تصویر را گرفت
لشکر نبردهایم و نبردی دگر شده است
آن سوی خندهها، همه دندان گرگ بود
اینک زبانشان به دهان ، نیشتر شده ست
از هیچ زادهاند و پی هیچ، زیسته
شیطان ، بر این جماعت ابتر، پدر شده است
نمرود تیر بسته به زیبایی خدا
زیبایی خدا ، به خدا بیشتر شده است
عالم، هنوز در صلوات است و همچنان
این رایت نبی ست که بر بام، بَر شده است
در جملات قصار منسوب به باباطاهر آمده است:
من ظن انه يصل بالاجتهاد فالاجتهاد حجابه، و من ظن انه يصل بغير الاجتهاد فالتمني حجابه.
آنکس که می پندارد،با کوشش می توان به او رسید،همین کوشش حجابش می شود،و آن کس که می پندارد که بدون کوشش می توان به حق واصل شد،این آرزوی خام حجابش می گردد.
کلام بابا طاهر شاید این را بگوید که آنچه انسان را به خدا واصل می کند کشش است نه کوشش،اما این به معنای عدم کوشش و سهل انگاری در آن نیست.
کوشش باید کرد ولی نباید برای کوششمان ارزشی قایل شویم،کوشش زمینه را برای دریافت جذبات الهی فراهم می کند،حضرت حافظ گفته:
گرچه وصالش نه به کوشش دهند آنقدر ای دل که توانی بکوش
و این بیت هم معروفه:
تا از جانب معشوق نباشد کششی کوشش عاشق بیچاره به جایی نرسد
یادم میاد که تو کتاب رند عالم سوز خوندم که کربلایی احمد در نزد پیر عارف مولانا آیت الله بهاءالدینی این بیت را خواند:
گر می برندت واصلی گر می روی بی حاصلی
مردى به حضرت رسول ارواحنا فداه عرض كرد: مؤمن زنا میكند؟ فرمود: گاهى امكان دارد، پرسيد، مؤمن دزدى میكند؟ فرمودند گاهى امكان آن هست، پرسيد يا رسول اللَّه دروغ میگويد؟ فرمودند: خير خداوند فرموده دروغگويان مؤمن نيستند.
و از حضرت أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ علیه آلاف التحیة و الثناء : طعم و مزه ايمان را نمی چشی تا اینکه ترك نمايی دروغ را خواه جدى باشد و خواه هزل و شوخى.
گویند: هنگام وفات خواجه نصیر، به او گفتند: اجازه بده جنازه تو را به نجف اشرف ببریم و آنجا دفن كنیم ، در پاسخ گفت : من از امام كاظم (ع) خجالت می كشم كه وصیت كنم جنازه ام را از كاظمین بیرون برند در کاظمین دفنش کردند و بنا بر وصیت خود و روی سنگ قبرش نوشتند:
و كلبهم باسط ذراعیه بالوصید( و سگ آنها (اصحاب کهف) دستهای خود را بر دهانه غار گشوده بود(
دلی که عشق ندارد و به عشق نیاز دارد،آدمی را همواره در پی گم شده اش،ملتهبانه به هر سو می کشاند.
